به گزارش دیدبان ایستانیوز،بانک پارسیان (نماد: وپارس) در گزارش فعالیت ماهانه منتهی به شهریور ۱۴۰۴، جزئیات عملکرد خود در حوزه درآمدهای عملیاتی، تسهیلات اعطایی و وضعیت سپردهها را منتشر کرد. این گزارش در کنار نمایش رشد در برخی شاخصها، چالشهایی را هم در حوزه هزینهها و ترکیب منابع آشکار میسازد.
عملکرد درآمدی
بانک طی ششماهه نخست سال ۱۴۰۴ در مجموع ۱۷۵.۵ هزار میلیارد ریال درآمد از محل تسهیلات اعطایی شناسایی کرده است. علاوه بر این:
-
درآمد سپردهگذاری: ۲۱.۷ هزار میلیارد ریال
-
درآمد اوراق بدهی: ۲۳.۸ هزار میلیارد ریال
-
درآمد سرمایهگذاریها: ۵۵.۷ هزار میلیارد ریال
-
درآمد کارمزد: ۳۸.۳ هزار میلیارد ریال
رشد درآمد سرمایهگذاری و اوراق بدهی بیانگر تلاش بانک در تنوعبخشی به منابع درآمدی است. با این حال، سهم بالای درآمد تسهیلات همچنان نشاندهنده وابستگی جدی بانک به فعالیتهای سنتی اعتباری است.
وضعیت تسهیلات اعطایی
مانده کل تسهیلات اعطایی در پایان شهریور به ۴,۱۴۶ هزار میلیارد ریال رسید. در این میان:
-
مرابحه با ۸۷۹ هزار میلیارد ریال بیشترین سهم را دارد.
-
مشارکت مدنی با ۴۲۱ هزار میلیارد ریال در جایگاه دوم است.
-
تسهیلات ارزی با رشد به ۲,۳۱۳ هزار میلیارد ریال رسیده است.
کاهش مانده جعاله به میزان بیش از ۵ هزار میلیارد ریال میتواند نشانهای از دشواری بازپرداخت یا تغییر سیاست اعتباری در حوزه خرد باشد.
وضعیت سپردهها
کل سپردهها در پایان شهریور ۴,۴۰۱ هزار میلیارد ریال ثبت شد:
-
سپردههای کوتاهمدت ریالی با ۶۷۳ هزار میلیارد ریال رشد ملایمی داشتهاند.
-
سپردههای بلندمدت یکساله با ۱,۹۷۶ هزار میلیارد ریال همچنان ستون اصلی منابع بانک محسوب میشوند.
-
اما سپردههای ارزی (کوتاهمدت و بلندمدت) افتی محسوس را تجربه کردهاند که میتواند ناشی از نوسانات نرخ ارز و تغییر ترجیحات سپردهگذاران باشد.
هزینهها
بانک در این دوره ۲۹۹ هزار میلیارد ریال سود سپرده پرداخت کرده که بخش قابل توجهی از درآمد تسهیلاتی را جذب کرده است. همچنین، هزینه مالی ناشی از تسهیلات دریافتی از بانک مرکزی به ۱۲.۳ هزار میلیارد ریال رسیده است.
جمعبندی تحلیلی
-
نقاط مثبت: رشد درآمدهای سرمایهگذاری و کارمزدی، تنوع در پرتفوی تسهیلات و حفظ جایگاه قوی در سپردههای بلندمدت.
-
نقاط منفی: فشار سنگین هزینه سود سپردهها بر حاشیه سود، کاهش سپردههای ارزی و افت برخی تسهیلات خرد مانند جعاله.
بهطور کلی، عملکرد «وپارس» در نیمه نخست سال ۱۴۰۴ تصویری دوگانه دارد؛ از یک سو رشد درآمدهای غیرمشاع و تثبیت منابع بلندمدت، و از سوی دیگر افزایش هزینهها و تضعیف بخشی از منابع ارزی که میتواند در نیمه دوم سال نیازمند سیاستهای تعدیلی جدی باشد.



