اینشورتک هایی که صنعت بیمه را دگرگون می کند
روند شماره یک – فعالیت‌های انسانی در سراسر زنجیره ارزش صنعت بیمه، جای خود را به اتوماسیون خواهند داد
فعالیت‌های انسانی جای خود را به اتوماسیون خواهند داد.
روند شماره دو – حق بیمه‌ها بر اساس بینش‌های حاصل از تکنولوژی و ریسک‌های هر فرد، شخصی‌سازی خواهند شد.
زمانی‌که رشد فزاینده منابع جدید دیتا و تکنولوژی را در کنار هم قرار دهیم، به این نتیجه می‌رسیم که شخصی‌سازی شدن حق بیمه‌ها، اجتناب‌ناپذیر خواهد بود.
روند شماره سه – دوران بلاکچین شروع شده است و به سرعت از کاربرد آزمایشی به تکنولوژی فراگیر تبدیل خواهد شد
امروزه دیگر سخت می‌شود بیمه‌گری پیدا کرد که تاکنون با بلاکچین روبه‌رو نشده باشد.نقطه عطفی که بلاکچین برای صنعت بیمه به وجود خواهد آورد، در دنیای پیچیده و جهانی بیمه‌های عمده تجاری و بیمه‌های اتکایی خواهد بود.
روند شماره چهار – با غالب شدن اینشورتک تا سال ۲۰۲۰دیگر مرزی میان دنیای سنتی و مدرن بیمه وجود نخواهد داشت.
سرعت ظهور استارتاپ‌های اینشورتک در سراسر جهان تعجب‌برانگیز نیست چراکه هر کسی می‌خواهد بخشی از این کیک ۷میلیارد دلاری را به چنگ آورد. بازیگران غول‌پیکر صنعت بیمه با سرمایه‌گذاری، مشارکت و مالکیت اینشورتک‌ها، نشان داده‌اند که کاملاً اهمیت اینشورتک را پذیرفته‌اند. این موضوع به پدید آمدن برندهای دیجیتال جدید که به دنبال گرفتن سهم از بازار سنتی هستند، منجر خواهد شد؛ البته ازآنجایی‌که این حوزه نیاز به حجم زیادی از سرمایه و همچنین صرف زمان دارد، بازیگران غول‌پیکر برنده نهایی این بازی خواهند بود.
روند شماره پنج – تعاملی که مخاطبان با اپلکیشن‌های سبک زندگی خود دارند، دینامیک بین بیمه‌گر و بیمه‌گزار را تغییر خواهد داد
اپلکیشن‌های سبک زندگی، تبدیل به هنجار شده‌اند؛ طوری که خیلی دشوار است نقطه‌ای در جهان پیدا شود که از این قاعده مستثنی باشد. این موضوع دقیقاً می‌تواند همان آرامش خاطری را فراهم کند که مشتریان هنگام خرید بیمه نیازمند آن هستند. اپلیکیشن‌های سبک زندگی، به جای پیشنهادهای طاقت‌فرسای سالیانه به کسانی که صرفاً دنبال کمترین قیمت هستند و بعد از پرداختن همین وجه نیز احساس بدی دارند، برای کاربران خود به صورت روزانه، ارزش خلق می‌کنند؛ به همین خاطر، کاربران این اپلیکیشن‌ها، وفاداری زیادی پیدا می‌کنند که این موضوع برای بیمه‌گران به معنای از دست دادن کمتر مشتریان است. از سوی دیگر، بیمه‌گرها می‌تواند بینش عمیق‌تری از رفتار مشتریان داشته باشند؛ یعنی می‌توانند به طور دقیق‌تری ریسک‌ها را ارزیابی کنند و تعرفه‌های شخصی‌سازی‌شده‌ای پیشنهاد دهند. این موضوع موجب وفاداری بیشتر مشتریان می‌شود؛ امری که به اذعان کارشناسان اقتصاد رفتاری، به سطوح کمتری از تقلب و کلاهبرداری منتج می‌شود.
روند شماره شش – بیمه‌های جامع، پیشنهادی جدید ولی ماندگار هستند
هر چند بیش از آنچه در سال ۲۰۱۵پیش‌بینی می‌شد طول کشیده است اما بیمه‌های جامع در حال حاضر در صنعت بیمه به وجود آمده‌اند. از دیدگاه یک مشتری، بیمه‌های جامع، گزینه‌هایی کاملاً مطلوب هستند. این بیمه‌ها به‌ویژه برای جوانان گزینه‌های جذابی به شمار می‌آیند؛ چراکه می‌توانند از طریق تنها یک بیمه‌گر همه نیازهای بیمه‌ای خود را به صورت یکجا ارضا کنند. البته که این بیمه‌ها صرفاً محدود به جوانان نمی‌شوند. حالتی را تصور کنید که اطلاعات خودرو، منزل، سلامت، مسافرت‌ها و… خود را به یک بیمه‌گر می‌دهید و او به شما یک پیشنهاد جامع می‌دهد؛ پیشنهادی با قیمت معقول و با پوشش‌هایی انعطاف‌پذیر. برای مثال، یک مدل بر اساس اشتراک ماهانه، می‌تواند علاوه بر پوشش بیمه‌ای، به مشتریان در مورد خوب یا بد بودن تصمیم‌گیری‌هایشان مشاوره بدهد. این حوزه را می‌توان جزو قلمرو هوش مصنوعی دانست؛ یعنی کارهایی که نسبتاً به سادگی قابل اتوماسیون هستند.
روند شماره هفت – مدل ‌های جدید، زنجیره ارزش سنتی صنعت بیمه را به چالش خواهند کشید
در اقتصاد دیجیتال که بیمه در محصولات سبک زندگی جا خواهند گرفت (همان طور که در روند شماره پنج گفته شد)، مدل سنتی بیمه کارایی نخواهد داشت. بهینه نبودن ذاتی زنجیره ارزش سنتی صنعت بیمه که واسطه‌های زیادی در آن نقش دارند و وابستگی بیش از حدی به عوامل انسانی دارد، محصولات بیمه‌ای را گران می‌کند. زمانی که به این موضوع فکر می‌کنید که چیزی در حدود ۸۰درصد از حق بیمه صرف توزیع می‌شود و حتی ۵۰درصد از آن هم برای ریسک باقی نمی‌ماند، نتیجه می‌گیرید که نیاز به تغییر وجود دارد. به قول جف بزوس؛ «حاشیه سود زیاد، فرصت من است». به دلیل آنکه بیمه‌های اتکایی، سرمایه ریسک مورد نیاز را به طور مستقیم برای برندهای دیجیتال فراهم می‌کنند، مدل‌های جدید، زنجیره را فشرده‌تر می‌کنند. در این راستا، چهارچوب‌های قانونی نیز طوری بازسازی خواهند شد که کوتاه‌تر شدن زنجیره ارزشی را که این روزها دیگر نیازی به لایه‌های تو در تو ندارد، بازتاب کند.
روند شماره هشت – Lemonadeگوی سبقت را در اینشورتک نسخه ۲.۰ربوده است؛ کپی‌کارها پیروی خواهند کرد
اولین فاز اینشورتک، تنها در مورد توزیع و دیتا بود. تا اینکه در سپتامبر ۲۰۱۶، Lemonade در نیویورک شروع به کار کرد و حدود یک سال بعد، حدود نیمی از جمعیت امریکا را با محصولات بیمه منزل خود پوشش داد. از نظر نگارنده، Lemonade معرف اینشورتک نسخه ۲.۰است. بعضی از اینشورتک‌ها ادعای آن را دارند که بیمه را بازتعریف کرده‌اند اما اگر بخواهیم شفاف صحبت کنیم، چنین کاری نکرده‌اند؛ درحالی‌که Lemonade واقعاً این کار را انجام داده است. البته که ظهور کپی‌کارها اجتناب‌ناپذیر است؛ کپی‌کارهایی که اگر بخواهند اندک بختی برای پیروز شدن در برابر Lemonade داشته باشند، باید تیمی باتجربه، متخصص و هوشیار داشته باشند. بازیگران غول‌پیکر صنعت بیمه نیز ممکن است بخواهند مدل Lemonade را از ابتدا بسازند که البته در این راه موفق نخواهند بود.
روند شماره نه – بررسی شکایات فرایندی خودکار، سلف سرویس و سریع خواهد شد
در حال حاضر، بیمه‌گرها بخش قابل توجهی از حق بیمه را صرف حل و فصل شکایات مشتریان می‌کنند؛ چراکه این فرایند، خودکار نیست. در فرایند فعلی، بیمه‌گر می‌خواهد همه چیز را خودش مجدداً چک کند؛ چراکه در بسیاری از اوقات، مشتریان حقیقت را نمی‌گویند. در این فرایند، وقت زیادی به هدر می‌رود. راه حل اینشورتک، سپردن این فرایند به مشتری است. شاید در نگاه اول، این کار غیر معمول به نظر برسد، اما نیست. مشتریان در یک فرایند سلف سرویس، عکس‌ها و ویدئوهای لازم برای ادعای خود را در اولین نقطه‌ای که خسارت دیده‌اند، تهیه می‌کنند. بررسی خودکار این ادعاها در گام اول، حجم زیادی از شکایات را رفع رجوع می‌کند. در این فرایند، مشتری قادر خواهد بود خسارت خود را تنها در عرض چند ساعت دریافت کند. ازآنجاکه سیکل‌های بررسی متعدد و اتلاف زمان در این فرایند حذف می‌شوند، رضایت مشتری شدیداً افزایش خواهد یافت. در این سیستم، شکایاتی که در فرایند خودکار، رد شده‌اند، قابل بررسی توسط نیروی انسانی خواهند بود. رویه‌ای که اینشورتک‌ها برای حل و فصل شکایات در پیش گرفته‌اند، نرم آینده صنعت بیمه خواهد شد.
روند شماره ده – تکنولوژی پیشگیری از وقوع خسارت، یک عامل کلیدی در محصولات بیمه‌ای خواهد شد
پیشرفت‌های اخیر در حوزه تکنولوژی، توانایی جلوگیری از وقوع خسارت را افزایش داده است. چه در خانه و چه در خودرو، تکنولوژی برای مدل‌سازی رفتار و شناسایی انتظارات استفاده می‌شود. حسگرها، تلفن‌های همراه و تجهیزات مختلف، همگی داده‌هایی مختلفی از ما جمع‌آوری می‌کنند و نرم فردی ما را تعریف می‌کنند. به همین دلیل، هر گونه انحراف از این نرم شخصی، سریعاً قابل شناسایی است. برای آنکه این موضوع بتواند در مقیاس بالا مدیریت شود، این کار با استفاده از هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی قابل اتوماسیون است؛ این به معنی یک فرصت بزرگ برای صنعت بیمه است. چرا که به این وسیله، بیمه‌گرها می‌توانند از حالت واکنش‌گر به حالت کنش‌گر در مدیریت ریسک تبدیل شوند.