RSS
امروز چهارشنبه ، ۲۶ دی ۱۳۹۷
آخرین اخبار

توسعه خطوط مترو و بازسازی بافت فرسوده کلان شهر مشهد با حمایت بانک شهر

تاکید عضو هیات مدیره بانک ملی بر رعایت ضوابط ابلاغی بانک مرکزی

بانک توسعه تعاون یکی از بروزترین و مدرن‌ترین سامانه‌های بانکداری

دژپسند: فقط درآمد گمرک را نبینید

سوءاستفاده ۸ هزار میلیاردی مالیاتی از کارت‌های بازرگانی

استعفای مدیرعامل بیمه خاورمیانه در کش و قوس پذیرش

بیمه شخص ثالث راننده محور می‌شود

افزایش تعامل صنایع بالادستی و پایین دستی در دستور کار

نقل قول قیمت ۱۲۰ میلیونی پراید صحیح نیست

جزئیات جلسه با مالباختگان سکه ثامن

روی خوش به استارت‌آپ ها با اجرای بانکداری پلتفرمی

نمادهای معاملاتی بورس کالا به بورس تهران منتقل شد

آینده روشن طلای سرخ ایران با ورود به بورس کالا

امکان پوشش ریسک‌های صادرکنندگان با همکاری بورس کالا

آینده تامین مالی در دست بازار سرمایه

تدوین پیش‌نویس سند ملی ریسک مبارزه با پولشویی

آغاز معاملات قراردادهای آتی زعفران رشته ای سررسید اسفند

۵۱ درصد سهام پرسپولیس و استقلال به صورت بلوکی عرضه می شود

بورس پس از استراحت، جانی دوباره می‌گیرد

قیمت سکه طرح جدید۳ میلیون و ۸۷۰ هزار تومان شد

رشد۷۴۹ واحدی شاخص کل بورس

افزایش تسهیلات با تامین اعتبار از صندوق توسعه

بانک‌های ژاپن معاملات نفتی ایران را از سر می‌گیرند

ثبت ‌نام شرکت ‌کنندگان پنجمین همایش مدیریت ریسک و بیمه

تسهیل گری بانک توسعه صادرات برای خرید و فروش در بورس کالا

یک فنجان چای در طهران قدیم

آداب مهمانی رفتن

۲۳:۱۴ - ۱۳۹۷/۴/۱۱کد خبر: 249042
طهرانی های قدیم برای مهمانی صبح اول وقت نمی رفتند و می گفتند: هنوز صاحبخانه به جمع و جور خانه نپرداخته و زندگیش ریخته واریخته است و خجالت می کشد.
سر ظهر و اول شب هم نمی رفتند و می گفتند: بلکه غذای مرتبی نداشته باشند  یا به قدر خودشان تهیه دیده باشند یا مقدورشان نباشد فراهم کنند و شرمنده شوند. شب شنبه نمی رفتند و می گفتند: بلکه روز قبل آن یعنی جمعه از خانه خارج بوده اند و چیزی فراهم نکرده باشند . شب سه شنبه نمی رفتند و می گفتند : مهمانی شب سه شنبه خلق تنگی می آورد . به خانه پایین تر از خودشان نمی رفتند و می گفتند: چون سفره ای مانند سفره آنها نمی توانند فراهم کنند منفعل می شوند . بلکه اینگونه افراد را به خانه های خود دعوت می کردند و برای ملاقات یا دید و بازدید فقط بین ظهر و شب نک پایی به صرف چای و قلیان رفته احوال پرسی کرده بر می گشتند. شب سال تحویل نمی رفتند و می گفتند اولاً هر کسی باید در این شب خانه خود باشد تا سر سال دیگر بر سر خانمان باشد و ضمناً می گفتند : بلکه کسی خوشش نیاید پا قدم کسی در تحویل سال  به آنها وارد شود و باشد که قدم سبک و مبارک و دور از نحوست نداشته باشد . همچنین اول وقت روز اول سال نمی رفتند و می گفتند اگر تا آخر سال برای صاحبخانه گرفتاری و پریشانی و دردسر رو کند از پا قدم نحس او بدانند . شب اول ماه شعبان یعنی آخر رمضان نمی رفتند و می گفتند فطریه مهمان بگردن صاحبخانه می افتد . به مهمانی ناشناس نمی رفتند و می گفتند: لقمه کسی را که با او لقمه نخورده اند نباید رفت. به طفیلی یعنی همراه کسی جایی نمی رفتند و می گفتند : ناخوانده به مهمانی خدا هم نباید رفت. به مهمانی لئیم نمی رفتند بر این عقیده که گلوگیر می شوند یعنی ناخوش می شوند . بر این توضیح که کسی که نتواند ببیند کسی لقمه اش را بخورد و لقمه آدم را بشمرد آن غذا از گلو پایین نمی رود و هضم نمی شود و یک طور از گلویش بیرون می آید . در عوض به مهمانی فرد زحمت کش می رفتند و می گفتند : لقمه اش سلامتی می آورد. اگر چه بعضی ها هم به زور یا رو چیزی از خسیس می خوردند و می گفتند: می خورم که ناخوش نشوم یا مال فلانی است بخور که ناخوش نمی شوی . شاید فلسفه این بود که چیزی که به زحمت بدست آید لذت می دهد و چیزی که لذت بخش باشد گوارا می شود.  به مهمانی حسابگر یعنی کسی که دادن هر چیز ش بهر کسی جهت منفعتی باشد  نمی رفتند و می گفتند: لقمه چهل و شش شاهی است ،یکی بگیری ده بلکه صد برابر باید پس بدهی ./ترقی اقتصادی فروردین 96
 
» ارسال نظر
نام:
آدرس ایمیل:
متن: *