RSS
امروز یکشنبه ، ۳۱ شهریور ۱۳۹۸
آخرین اخبار

ساختمان جدید مجتمع بیمه ای کرمان بیمه پارسیان افتتاح شد

آمادگی شرکت های OMS برای دریافت خدمات سرویس های ارزش افزوده از سمات

ایرانی‌ها چقدر طلا می‌خرند؟

قائم مقام اقتصادی ایران خودرو منصوب شد

حمایت‌های بیمه‌ای از خبرنگاران ادامه می‌یابد

برگزاری بیش از ۵۱هزار نفر ساعت دوره آموزشی در بیمه آسیا

به "Yarane" توجه کنید

دلار ۱۱۴۵۰ تومان

تاثیر رمزارز تلگرام در کاهش ارزش ریال

تداوم ایستایی دلار در کانال ۱۱ هزار تومان

سود امسال سهام عدالت احتمالا بیشتر از ۲۰۰ هزار تومان است

آخرین مهلت شرکت در قرعه‌کشی حساب‌های قرض الحسنه بانک سپه

واکنش ظریف به تحریم بانک مرکزی؛ پایان سیاست فشار حداکثری

اقدامات ویژه مقابله با فرار مالیاتی

منابع بانک کشاورزی ۲برابرشده وقیمت تمام شده پول کاهش یافت

افزایش ۳۵۴۶ واحدی نماگر تالار شیشه‌ای

ارزش ۷۰۰۰ میلیارد ریالی معاملات آتی زیره و زعفران در بورس کالا

امهال تسهیلات قرض‌الحسنه ممنوع شد

بانک رفاه سرمایه گذار ملی است

دارایی های بانک رفاه ۳۲ درصد بیشتر شد

خدمات بانکی امشب قطع می‌شوند

قطع موقت خدمات بانک سینا

سه بسته مهم اقتصادی روی میز سران قوا

بازدید بانکداران ایران زمین از یک انتشاراتی

برندگان مسابقه عکاسی "محرم ایران زمین"

یک فنجان چای در طهران قدیم

آداب مهمانی رفتن

۲۳:۱۴ - ۱۳۹۷/۴/۱۱کد خبر: 249042
طهرانی های قدیم برای مهمانی صبح اول وقت نمی رفتند و می گفتند: هنوز صاحبخانه به جمع و جور خانه نپرداخته و زندگیش ریخته واریخته است و خجالت می کشد.
سر ظهر و اول شب هم نمی رفتند و می گفتند: بلکه غذای مرتبی نداشته باشند  یا به قدر خودشان تهیه دیده باشند یا مقدورشان نباشد فراهم کنند و شرمنده شوند. شب شنبه نمی رفتند و می گفتند: بلکه روز قبل آن یعنی جمعه از خانه خارج بوده اند و چیزی فراهم نکرده باشند . شب سه شنبه نمی رفتند و می گفتند : مهمانی شب سه شنبه خلق تنگی می آورد . به خانه پایین تر از خودشان نمی رفتند و می گفتند: چون سفره ای مانند سفره آنها نمی توانند فراهم کنند منفعل می شوند . بلکه اینگونه افراد را به خانه های خود دعوت می کردند و برای ملاقات یا دید و بازدید فقط بین ظهر و شب نک پایی به صرف چای و قلیان رفته احوال پرسی کرده بر می گشتند. شب سال تحویل نمی رفتند و می گفتند اولاً هر کسی باید در این شب خانه خود باشد تا سر سال دیگر بر سر خانمان باشد و ضمناً می گفتند : بلکه کسی خوشش نیاید پا قدم کسی در تحویل سال  به آنها وارد شود و باشد که قدم سبک و مبارک و دور از نحوست نداشته باشد . همچنین اول وقت روز اول سال نمی رفتند و می گفتند اگر تا آخر سال برای صاحبخانه گرفتاری و پریشانی و دردسر رو کند از پا قدم نحس او بدانند . شب اول ماه شعبان یعنی آخر رمضان نمی رفتند و می گفتند فطریه مهمان بگردن صاحبخانه می افتد . به مهمانی ناشناس نمی رفتند و می گفتند: لقمه کسی را که با او لقمه نخورده اند نباید رفت. به طفیلی یعنی همراه کسی جایی نمی رفتند و می گفتند : ناخوانده به مهمانی خدا هم نباید رفت. به مهمانی لئیم نمی رفتند بر این عقیده که گلوگیر می شوند یعنی ناخوش می شوند . بر این توضیح که کسی که نتواند ببیند کسی لقمه اش را بخورد و لقمه آدم را بشمرد آن غذا از گلو پایین نمی رود و هضم نمی شود و یک طور از گلویش بیرون می آید . در عوض به مهمانی فرد زحمت کش می رفتند و می گفتند : لقمه اش سلامتی می آورد. اگر چه بعضی ها هم به زور یا رو چیزی از خسیس می خوردند و می گفتند: می خورم که ناخوش نشوم یا مال فلانی است بخور که ناخوش نمی شوی . شاید فلسفه این بود که چیزی که به زحمت بدست آید لذت می دهد و چیزی که لذت بخش باشد گوارا می شود.  به مهمانی حسابگر یعنی کسی که دادن هر چیز ش بهر کسی جهت منفعتی باشد  نمی رفتند و می گفتند: لقمه چهل و شش شاهی است ،یکی بگیری ده بلکه صد برابر باید پس بدهی ./ترقی اقتصادی فروردین 96
 
» ارسال نظر
نام:
آدرس ایمیل:
متن: *