RSS
امروز چهارشنبه ، ۴ مهر ۱۳۹۷
آخرین اخبار

انتصاب جدید در بانک ملّی

توضیح بانک قوامین درباره کسر هزینه پیامک از حساب مشتریان

پیش‌بینی وضعیت اقتصاد ایران در سال آینده

خانوارهای زیر ۳ میلیون درآمد مشمول بسته می‌شوند

امکان تحریم شرکت‌های بورسی وجود ندارد

برگزاری نهمین مرحله قرعه‌کشی سپرده‌های قرض‌الحسنه پس‌انداز بانک انصار

پذیرش اسناد خسارات متفرقه در تمامی کارگزاری های رسمی تامین اجتماعی

موافقت رییس جمهور با واگذاری استقلال و پرسپولیس

رشد ۷۳ هزار تومانی نرخ هر گرم طلا

شاخص بورس۱۸۰ هزار واحدی شد

بیمه ایران معدن غنی نیروی انسانی توانمند است

۹ اقدام فوری برای مدیریت بازار ارز

فعالیت بیمارستانی با حمایت بانک صادرات

جزییات ابلاغیه جهانگیری به ۴ عضو کابینه

اختلاس سکه ثامن،بیشتر از بودجه ۱۱ استان

سکه ۵ میلیون شد/دلار می تازد

ارزش بازار کچاد طی شهریور ماه، ۱۶.۷ درصد رشد یافت

توقف۳شاخص مثبت بازارکار در بهار

افزایش قیمت طلا پیش از اعلام افزایش نرخ‌ها

هند، واردات نفت از ایران را به صفر می رساند

بخشنامه های متعدد جان اقتصاد را گرفته است

برای هفتمین سال متوالی؛ کسب سطح یک توانگری مالی توسط بیمه ما

ارائه تسهیلات بانک توسعه‌صادرات به شرکت‌های دانش بنیان

آخرین مهلت ارایه اظهارنامه مالیات بر ارزش افزوده فصل تابستان

ابلاغ معافیت مالیات علی‌الحساب ۲۰ قلم کالای اساسی

یک فنجان چای در طهران قدیم

آداب مهمانی رفتن

۲۳:۱۴ - ۱۳۹۷/۴/۱۱کد خبر: 249042
طهرانی های قدیم برای مهمانی صبح اول وقت نمی رفتند و می گفتند: هنوز صاحبخانه به جمع و جور خانه نپرداخته و زندگیش ریخته واریخته است و خجالت می کشد.
سر ظهر و اول شب هم نمی رفتند و می گفتند: بلکه غذای مرتبی نداشته باشند  یا به قدر خودشان تهیه دیده باشند یا مقدورشان نباشد فراهم کنند و شرمنده شوند. شب شنبه نمی رفتند و می گفتند: بلکه روز قبل آن یعنی جمعه از خانه خارج بوده اند و چیزی فراهم نکرده باشند . شب سه شنبه نمی رفتند و می گفتند : مهمانی شب سه شنبه خلق تنگی می آورد . به خانه پایین تر از خودشان نمی رفتند و می گفتند: چون سفره ای مانند سفره آنها نمی توانند فراهم کنند منفعل می شوند . بلکه اینگونه افراد را به خانه های خود دعوت می کردند و برای ملاقات یا دید و بازدید فقط بین ظهر و شب نک پایی به صرف چای و قلیان رفته احوال پرسی کرده بر می گشتند. شب سال تحویل نمی رفتند و می گفتند اولاً هر کسی باید در این شب خانه خود باشد تا سر سال دیگر بر سر خانمان باشد و ضمناً می گفتند : بلکه کسی خوشش نیاید پا قدم کسی در تحویل سال  به آنها وارد شود و باشد که قدم سبک و مبارک و دور از نحوست نداشته باشد . همچنین اول وقت روز اول سال نمی رفتند و می گفتند اگر تا آخر سال برای صاحبخانه گرفتاری و پریشانی و دردسر رو کند از پا قدم نحس او بدانند . شب اول ماه شعبان یعنی آخر رمضان نمی رفتند و می گفتند فطریه مهمان بگردن صاحبخانه می افتد . به مهمانی ناشناس نمی رفتند و می گفتند: لقمه کسی را که با او لقمه نخورده اند نباید رفت. به طفیلی یعنی همراه کسی جایی نمی رفتند و می گفتند : ناخوانده به مهمانی خدا هم نباید رفت. به مهمانی لئیم نمی رفتند بر این عقیده که گلوگیر می شوند یعنی ناخوش می شوند . بر این توضیح که کسی که نتواند ببیند کسی لقمه اش را بخورد و لقمه آدم را بشمرد آن غذا از گلو پایین نمی رود و هضم نمی شود و یک طور از گلویش بیرون می آید . در عوض به مهمانی فرد زحمت کش می رفتند و می گفتند : لقمه اش سلامتی می آورد. اگر چه بعضی ها هم به زور یا رو چیزی از خسیس می خوردند و می گفتند: می خورم که ناخوش نشوم یا مال فلانی است بخور که ناخوش نمی شوی . شاید فلسفه این بود که چیزی که به زحمت بدست آید لذت می دهد و چیزی که لذت بخش باشد گوارا می شود.  به مهمانی حسابگر یعنی کسی که دادن هر چیز ش بهر کسی جهت منفعتی باشد  نمی رفتند و می گفتند: لقمه چهل و شش شاهی است ،یکی بگیری ده بلکه صد برابر باید پس بدهی ./ترقی اقتصادی فروردین 96
 
» ارسال نظر
نام:
آدرس ایمیل:
متن: *