RSS
امروز سه شنبه ، ۲۵ تیر ۱۳۹۸
آخرین اخبار

برگزاری نمایشگاه نقاشی کودکان سیل زده آق قلا در باغ کتاب تهران‌‌

گسترش ارتباط پژوهشکده بیمه با جامعه و صنعت

وزیر جهاد کشاورزی در حضور رییس جمهور از بانک کشاورزی قدردانی کرد

نسخه ویژه اپلیکیشن «بله» با عنوان «بله‌فشان» منتشر شد

عرضه بیمه‌نامه مسافرتی در کلیه شعب بانک سامان

آیا بیت کوین ارز آینده دنیاست؟

فرار مالیاتی یکی از مصادیق پولشویی است

قیمت سکه طرح جدید به ۴ میلیون و ۲۹۵ هزار تومان رسید

اولین گروه از تیم تکواندو نونهالان و نوجوانان کشور با حمایت بانک صادرات راهی اردن شد

با کاهش ارزش دلار قیمت‌ نیکل ۲.۲ درصد رشد کرد

زمان‌بندی پرداخت سود سهام بیمه‌‌ کوثر

دامنه نفوذ سامانه توزیع سود، تا آخر سال به ۱۰۰ درصد می رسد

مجمع عمومی عادی و فوق العاده بانک قرض الحسنه مهر ایران برگزار شد

رویکرد توسعه خدمات غیرحضوری با جدیت بیشتری اجرایی می شود

با عضویت در طرح خرید آنلاین اقساطی بانک‌‌پاسارگاد، محصولات خود را با تضمین بفروشید

گزارش اقدامات بانک قرض الحسنه مهر ایران طی سال ۱۳۹۷ در مجمع عمومی

سود ۱۲تومانی بیمه البرز برای هر سهم

سرمایه گذاری بیمه میهن در حوزه آموزش و توانمندسازی سرمایه انسانی

چه کسانی از قوانین جدید چک مستثنی می‌شوند؟

وزارت صمت اطلاعات خود را به سازمان مالیات نداده است

ایرانی‌ها دیگر پس انداز نمی‌کنند

راه‌اندازی بازار متشکل ارزی به شرط مطمئن شدن رئیس‌کل

ماجرای ورود مجلس به واگذاری سرخابی‌ها

طلای آب شده به زودی در بورس معامله می‌شود

عرضه سهام ایران‌خودرو و سایپا فعلا امکان‌پذیر نیست

یک فنجان چای در طهران قدیم

آداب مهمانی رفتن

۲۳:۱۴ - ۱۳۹۷/۴/۱۱کد خبر: 249042
طهرانی های قدیم برای مهمانی صبح اول وقت نمی رفتند و می گفتند: هنوز صاحبخانه به جمع و جور خانه نپرداخته و زندگیش ریخته واریخته است و خجالت می کشد.
سر ظهر و اول شب هم نمی رفتند و می گفتند: بلکه غذای مرتبی نداشته باشند  یا به قدر خودشان تهیه دیده باشند یا مقدورشان نباشد فراهم کنند و شرمنده شوند. شب شنبه نمی رفتند و می گفتند: بلکه روز قبل آن یعنی جمعه از خانه خارج بوده اند و چیزی فراهم نکرده باشند . شب سه شنبه نمی رفتند و می گفتند : مهمانی شب سه شنبه خلق تنگی می آورد . به خانه پایین تر از خودشان نمی رفتند و می گفتند: چون سفره ای مانند سفره آنها نمی توانند فراهم کنند منفعل می شوند . بلکه اینگونه افراد را به خانه های خود دعوت می کردند و برای ملاقات یا دید و بازدید فقط بین ظهر و شب نک پایی به صرف چای و قلیان رفته احوال پرسی کرده بر می گشتند. شب سال تحویل نمی رفتند و می گفتند اولاً هر کسی باید در این شب خانه خود باشد تا سر سال دیگر بر سر خانمان باشد و ضمناً می گفتند : بلکه کسی خوشش نیاید پا قدم کسی در تحویل سال  به آنها وارد شود و باشد که قدم سبک و مبارک و دور از نحوست نداشته باشد . همچنین اول وقت روز اول سال نمی رفتند و می گفتند اگر تا آخر سال برای صاحبخانه گرفتاری و پریشانی و دردسر رو کند از پا قدم نحس او بدانند . شب اول ماه شعبان یعنی آخر رمضان نمی رفتند و می گفتند فطریه مهمان بگردن صاحبخانه می افتد . به مهمانی ناشناس نمی رفتند و می گفتند: لقمه کسی را که با او لقمه نخورده اند نباید رفت. به طفیلی یعنی همراه کسی جایی نمی رفتند و می گفتند : ناخوانده به مهمانی خدا هم نباید رفت. به مهمانی لئیم نمی رفتند بر این عقیده که گلوگیر می شوند یعنی ناخوش می شوند . بر این توضیح که کسی که نتواند ببیند کسی لقمه اش را بخورد و لقمه آدم را بشمرد آن غذا از گلو پایین نمی رود و هضم نمی شود و یک طور از گلویش بیرون می آید . در عوض به مهمانی فرد زحمت کش می رفتند و می گفتند : لقمه اش سلامتی می آورد. اگر چه بعضی ها هم به زور یا رو چیزی از خسیس می خوردند و می گفتند: می خورم که ناخوش نشوم یا مال فلانی است بخور که ناخوش نمی شوی . شاید فلسفه این بود که چیزی که به زحمت بدست آید لذت می دهد و چیزی که لذت بخش باشد گوارا می شود.  به مهمانی حسابگر یعنی کسی که دادن هر چیز ش بهر کسی جهت منفعتی باشد  نمی رفتند و می گفتند: لقمه چهل و شش شاهی است ،یکی بگیری ده بلکه صد برابر باید پس بدهی ./ترقی اقتصادی فروردین 96
 
» ارسال نظر
نام:
آدرس ایمیل:
متن: *