RSS
امروز سه شنبه ، ۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۸
آخرین اخبار

تکذیب خبر افزایش سقف برداشت از خودپردازها

انجام بیش از ۵۷ هزار تراکنش مالی توسط پایانه های فروشگاهی بانک صادرات

پذیرندگان پایانه‌های فروش بانک صادرات ٧ میلیارد ریال جایزه می‌گیرند

قابلیت‌های اقتصادی استان بوشهر، فرصتی مغتنم برای افزایش منابع بانک است

تجلیل استاندار قم از عملکرد بانک صادرات

ابلاغ مصوبه جدید مالیاتی برای واحدهای صنعتی و معدنی

ابلاغ شیوه واگذاری دارایی بانک‌های دولتی در بنگاه‌ها

رشد ۳۶۸درصدی سود بانک گردشگری در سال ۹۷

حضور نمایندگان بیمارستان مسیح دانشوری در بانک ملت برای ثبت نام اهدای عضو

چرا نرخ بیکاری ایران ۳برابر چین است؟

سهامداران بیمه ما به مجمع دعوت شدند

دستور ویژه رییس‌جمهور برای ترخیص یکساعته کالا

اهدای جوایز نفیس در سومین جشنواره فیلم ۱۸۰ ثانیه‌ای بانک پاسارگاد

شناسنامه‌دار کردن گردش پول سدی در برابر فساد

وحدت رویه برای وصول مطالبات از بدهکاران بزرگ بیمه‌ای

شمارش معکوس برای قرعه کشی جشنواره «پولتو راحت بریز» اپلیکشین«بله»

اعتماد مشتریان ارزشمند ترین سرمایه بانک دی است

تحقق سود ۲۸۰ ریالی بیمه آسیا

اتمام کارشناسی و ارزیابی خسارت مناطق سیل زده خوزستان

پرونده سیف به دادگاه رفت

حسین هدایتی به ۲۰سال حبس محکوم شد

نگرانى صادرکنندگان از بخشنامه جدید ارزى

پردرآمدها ۵.۵ برابر کم‌درآمدها خرج می‌کنند

بهترین خودروهای هیبریدی در جهان کدامند؟

عرضه اولیه ۲۰ درصد سهام «دکپسول»

یک فنجان چای در طهران قدیم

آداب مهمانی رفتن

۲۳:۱۴ - ۱۳۹۷/۴/۱۱کد خبر: 249042
طهرانی های قدیم برای مهمانی صبح اول وقت نمی رفتند و می گفتند: هنوز صاحبخانه به جمع و جور خانه نپرداخته و زندگیش ریخته واریخته است و خجالت می کشد.
سر ظهر و اول شب هم نمی رفتند و می گفتند: بلکه غذای مرتبی نداشته باشند  یا به قدر خودشان تهیه دیده باشند یا مقدورشان نباشد فراهم کنند و شرمنده شوند. شب شنبه نمی رفتند و می گفتند: بلکه روز قبل آن یعنی جمعه از خانه خارج بوده اند و چیزی فراهم نکرده باشند . شب سه شنبه نمی رفتند و می گفتند : مهمانی شب سه شنبه خلق تنگی می آورد . به خانه پایین تر از خودشان نمی رفتند و می گفتند: چون سفره ای مانند سفره آنها نمی توانند فراهم کنند منفعل می شوند . بلکه اینگونه افراد را به خانه های خود دعوت می کردند و برای ملاقات یا دید و بازدید فقط بین ظهر و شب نک پایی به صرف چای و قلیان رفته احوال پرسی کرده بر می گشتند. شب سال تحویل نمی رفتند و می گفتند اولاً هر کسی باید در این شب خانه خود باشد تا سر سال دیگر بر سر خانمان باشد و ضمناً می گفتند : بلکه کسی خوشش نیاید پا قدم کسی در تحویل سال  به آنها وارد شود و باشد که قدم سبک و مبارک و دور از نحوست نداشته باشد . همچنین اول وقت روز اول سال نمی رفتند و می گفتند اگر تا آخر سال برای صاحبخانه گرفتاری و پریشانی و دردسر رو کند از پا قدم نحس او بدانند . شب اول ماه شعبان یعنی آخر رمضان نمی رفتند و می گفتند فطریه مهمان بگردن صاحبخانه می افتد . به مهمانی ناشناس نمی رفتند و می گفتند: لقمه کسی را که با او لقمه نخورده اند نباید رفت. به طفیلی یعنی همراه کسی جایی نمی رفتند و می گفتند : ناخوانده به مهمانی خدا هم نباید رفت. به مهمانی لئیم نمی رفتند بر این عقیده که گلوگیر می شوند یعنی ناخوش می شوند . بر این توضیح که کسی که نتواند ببیند کسی لقمه اش را بخورد و لقمه آدم را بشمرد آن غذا از گلو پایین نمی رود و هضم نمی شود و یک طور از گلویش بیرون می آید . در عوض به مهمانی فرد زحمت کش می رفتند و می گفتند : لقمه اش سلامتی می آورد. اگر چه بعضی ها هم به زور یا رو چیزی از خسیس می خوردند و می گفتند: می خورم که ناخوش نشوم یا مال فلانی است بخور که ناخوش نمی شوی . شاید فلسفه این بود که چیزی که به زحمت بدست آید لذت می دهد و چیزی که لذت بخش باشد گوارا می شود.  به مهمانی حسابگر یعنی کسی که دادن هر چیز ش بهر کسی جهت منفعتی باشد  نمی رفتند و می گفتند: لقمه چهل و شش شاهی است ،یکی بگیری ده بلکه صد برابر باید پس بدهی ./ترقی اقتصادی فروردین 96
 
» ارسال نظر
نام:
آدرس ایمیل:
متن: *