RSS
امروز پنج شنبه ، ۲۳ آبان ۱۳۹۸
آخرین اخبار

الزام به بیمه کردن ساختمان‌های مسکونی مغایر با شرع است

صندوق بازار گردانی مهرگان به بازار سرمایه آمد

بیمه رازی املاک و وسایل نقلیه مازاد خود را به مزایده گذاشت

فروش تعدادی از املاک مازاد بانک ایران زمین

وکلا دو ماه دیگر برای نصب کارتخوان فرصت دارند

طلا منتظر فرصت برای افزایش قیمت

قیمت سکه به ۴ میلیون و ۲۵ هزار تومان رسید

دیدار مدیرعامل بانک توسعه تعاون با استاندار گیلان

خرید خانه­‌های حداکثر ۲۵ سال ساخت با تسهیلات بانک مسکن

نماد یک بانک و ۶ شرکت در بورس متوقف است

افزایش ۴۳۹ واحدی شاخص تالار شیشه‌ای

رونمایی بانک کارآفرین از طرح ارغوان

تسهیل سنت حسنه ازدواج با تسهیلات قرض الحسنه بانک ملی ایران

سهم بازار ایران کیش در درآمدهای غیرکارتی افزایش یافت

فرانسه به دنبال فرمولی برای حذف تحریم‌های ایران است

افزایش ضریب نفوذ بیمه در کشور

بهره برداری از یک شعبه جدید در بیمه سامان

خروج سرمایه گذاران از بازار طلا و سکه

پرداخت وام بدون مجوز و ناپدیدشدن ۱۱۶ میلیون درهم!

۱۶ میلیون ایرانی زیرخط فقر/ ۲۰ درصد فقرا تحت پوشش‌

کاهش ۹۵ درصدی فیشینگ با فعال‌شدن رمزهای یکبار مصرف

برافزایش سودآوری و کاهش هزینه‌های تجهیزمنابع

انتخاب اعضای حقوقی جدید هیات مدیره کارت اعتباری ایران کیش

بانک رفاه به کارگران تعلق دارد

نبرد زنانه

یک فنجان چای در طهران قدیم

آداب مهمانی رفتن

۲۳:۱۴ - ۱۳۹۷/۴/۱۱کد خبر: 249042
طهرانی های قدیم برای مهمانی صبح اول وقت نمی رفتند و می گفتند: هنوز صاحبخانه به جمع و جور خانه نپرداخته و زندگیش ریخته واریخته است و خجالت می کشد.
سر ظهر و اول شب هم نمی رفتند و می گفتند: بلکه غذای مرتبی نداشته باشند  یا به قدر خودشان تهیه دیده باشند یا مقدورشان نباشد فراهم کنند و شرمنده شوند. شب شنبه نمی رفتند و می گفتند: بلکه روز قبل آن یعنی جمعه از خانه خارج بوده اند و چیزی فراهم نکرده باشند . شب سه شنبه نمی رفتند و می گفتند : مهمانی شب سه شنبه خلق تنگی می آورد . به خانه پایین تر از خودشان نمی رفتند و می گفتند: چون سفره ای مانند سفره آنها نمی توانند فراهم کنند منفعل می شوند . بلکه اینگونه افراد را به خانه های خود دعوت می کردند و برای ملاقات یا دید و بازدید فقط بین ظهر و شب نک پایی به صرف چای و قلیان رفته احوال پرسی کرده بر می گشتند. شب سال تحویل نمی رفتند و می گفتند اولاً هر کسی باید در این شب خانه خود باشد تا سر سال دیگر بر سر خانمان باشد و ضمناً می گفتند : بلکه کسی خوشش نیاید پا قدم کسی در تحویل سال  به آنها وارد شود و باشد که قدم سبک و مبارک و دور از نحوست نداشته باشد . همچنین اول وقت روز اول سال نمی رفتند و می گفتند اگر تا آخر سال برای صاحبخانه گرفتاری و پریشانی و دردسر رو کند از پا قدم نحس او بدانند . شب اول ماه شعبان یعنی آخر رمضان نمی رفتند و می گفتند فطریه مهمان بگردن صاحبخانه می افتد . به مهمانی ناشناس نمی رفتند و می گفتند: لقمه کسی را که با او لقمه نخورده اند نباید رفت. به طفیلی یعنی همراه کسی جایی نمی رفتند و می گفتند : ناخوانده به مهمانی خدا هم نباید رفت. به مهمانی لئیم نمی رفتند بر این عقیده که گلوگیر می شوند یعنی ناخوش می شوند . بر این توضیح که کسی که نتواند ببیند کسی لقمه اش را بخورد و لقمه آدم را بشمرد آن غذا از گلو پایین نمی رود و هضم نمی شود و یک طور از گلویش بیرون می آید . در عوض به مهمانی فرد زحمت کش می رفتند و می گفتند : لقمه اش سلامتی می آورد. اگر چه بعضی ها هم به زور یا رو چیزی از خسیس می خوردند و می گفتند: می خورم که ناخوش نشوم یا مال فلانی است بخور که ناخوش نمی شوی . شاید فلسفه این بود که چیزی که به زحمت بدست آید لذت می دهد و چیزی که لذت بخش باشد گوارا می شود.  به مهمانی حسابگر یعنی کسی که دادن هر چیز ش بهر کسی جهت منفعتی باشد  نمی رفتند و می گفتند: لقمه چهل و شش شاهی است ،یکی بگیری ده بلکه صد برابر باید پس بدهی ./ترقی اقتصادی فروردین 96
 
» ارسال نظر
نام:
آدرس ایمیل:
متن: *