آخرین اخبار

نظام پولی کشور در ریل اصلی‌اش حرکت نمی‌کند

آمادگی نظام بانکی برای حمایت از صنعت گردشگری داخلی

بیمه ۲۰۰هزار نفر که کارگر ساختمانی نبودند، قطع شد

لزوم استفاده از ظرفیت‌ها و منابع بانک شهر برای توسعه کلان شهر اراک

بیمه البرز و بانک ایران زمین به مجمع می نشینند

بورس امن‌ترین گزینه سرمایه گذاری در شرایط حاضر است

واردات ۱۳۳۹ قلم کالا ممنوع شد

مشارکت بانک ملی در طرح اشتغال فراگیر

افتتاح شعبه بیمه آسیا در جلفا

تازه ترین تحلیل ها از روند قیمت طلا

سرمایه‌گذاری امید از سهامداری فولاد مبارکه خارج می‌شود

افزایش ۵۲۸ واحدی شاخص کل بورس

تقدیر استاندار مازندران از خدمات پست بانک در روستاها

تلاش جهادی برای دستیابی به اهداف بانک مهر اقتصاد

صنعت بانکی و بانکداری ایران در حال احیای مجدد است

اختصاص۳۰ درصد تسهیلات به حوزه انرژی

تغییر ساعت کار شعبه‌های بانک پاسارگاد در استان بوشهر

تجلیل بانک قرض الحسنه مهر ایران از جمشید مشایخی بازیگر پیشکسوت

مشتری محوری با بانکداری دیجیتال، مفهوم پیدا می کند

اطلاعیه بیمه ایران درخصوص پرداخت غرامت حادثه دیدگان سانحه هواپیمای تهران-یاسوج

مهمترین مزایای چک‌های الکترونیکی

سپرده‌گذاران فرشتگان سرگردان فیش‌های کهنه شدند

سکه آتی به بیش از ۳ میلیون تومان رسید

رشد دسته جمعی قیمت انواع سکه

آیین‌نامه پرداخت ۱۴۰ میلیارد تومان وام از محل وجوه اداره شده

بی ستون

قضیه تمثال مبارک حضرت امیرکبیر

۱۷:۱۸ - ۱۳۹۶/۱۲/۱۳کد خبر: 237790
حورا خاکدامن
آورده اند که چون تصویر تمام قد شخصیتی ناشناس به قلم ابوالحسن خان نقاش باشی در موزه ایران باستان موجود است برخی آن را صورت امیرکبیر  می پندارند ما نیز پنداشتیم چه بسا منشأ این داستان شاید زیر سر همین ابوالحسن خان نقاش باشی باشد .راویان اخبار و طوطیان  قندشکن حرف مفت زن چنین حکایت می کنند که:" پس از قتل امیرکبیردر سونا جکوزی  فین کاشان  ناصرالدین‌شاه  از کرده خود سخت پشیمان شد, وی که  مثال بعضی ها ازعصبانیت  حالاعکسها شو پاره کرده نامه هاشو پاره کرده بود , افسوس می خورد که چرا یکی از عکسها را محض یادگاری نگه نداشته است  .این شد که از سر دلتنگی خودش دست به  قلم شد و طرح مدادی ساده‌ای از امیر کشید و به ابوالحسن‌خان نقاشباشی  دستور داد تا آن را تکمیل کند...»
از آنجا که ابوالحسن خان دل خوشی از امیر نداشت  تصمیم گرفت دق و دلش را روی بوم نقاشی خالی کند و عکس تاریخی  از امیر بکشد و اینگونه شد که تصویر واقعی امیر در هاله ای از ابهام  فرو رفت و  مورخان  را هم به شک انداخت  که  تابلو رنگ روغن  محمدابراهیم نقاشباشی را  قبول کنند یا  تصویر تمام قد شخصیت ناشناس ابوالحسن‌خان نقاش‌باشی  را که در موزه ایران باستان نیز موجود است؟  این شد که برخی آن را صورت امیر می‌پندارند ما نیز  گمان می‌بریم منشأ این داستان همین دسته گل تاریخی  ابوالحسن خان نقاش باشی  بوده است.
در این دسته گل تاریخی تک‌چهره‌ی تمام قد،امیر  در حدود سی‌وهشت، چهل سالگی با چهره‌اش سبزه‌ آفتاب‌سوخته و  چشمان آبی رنگ با ریشی نیمه‌بلند , کلاه بلند سیاه رنگی بر سر و جبه‌ی ترمه بته‌جقه‌ای سفید تشریفاتی برتن  نقاشی شده, خلاصه اینکه   از وجنات و جبه و شمسه و نشان و حمایل پیداست که از شخصیت‌ها و وزرای معتبر اوایل سلطنت ناصرالدین‌شاه است اما چه ربطی به امیرکبیر دارد خدا می داند.
می گویند امیر مردی سن و سال دار با  صورتی سرخ و سفید و چشمانی میشی   بود . ریش او توپی و کوتاه بود چون هنوز ریش ستاری مد نشده بود. با همه این تفاوت ها ، جای شگفتی است که این  مادام گُدار معروف که امیر  را  خوب می شناخت چرا در یادداشت های تاریخی اش اشاره کرده  «این شخص بدون شک امیرکبیر است».؟! گفته می شود خان‌ملک ساسانی نیز که خاطرخواه مادام گودار بوده, در این باره خود را به کوچه علی چپ زده و  در مقاله خود در اطلاعات ماهانه زمان خودش  این نقاشی را تصویر امیرکبیر معرفی کرده است . واضح و مبرهن است که  ابوالحسن خان نقاش باشی به سبب دوستی اش با میرزا آقا خان نوری صدر اعظم وقت که از دشمنان سرسخت امیر بود  مخصوصاً امیر را اینگونه  به تصویر کشیده   , شاید نیز بین مادام گدار و ابوالحسن خان هم سر و سری بوده که  این شکل و شمایل  سیاه سوخته و  چشمان آبی را به امیرکبیر سرخ و سفید و چشم عسلی نسبت داده . به هر تقدیر گناه کسی را پای دیگری نمی نویسند .راویان اخبار این تصویر را بیشتر شبیه  به جعفر برمکی می دانند که سرنوشتی شبیه به امیرکبیر داشته.کسی چه می داند شاید  ابوالحسن خان نقاش باشی  می دانسته که روزی امیر به سرنوشت  جعفرخان دچار می شود .الله اعلم !!
 
» ارسال نظر
نام:
آدرس ایمیل:
متن: *