RSS
امروز جمعه ، ۲۴ آذر ۱۳۹۶
آخرین اخبار

عقب نشینی قیمت دلار

شاخص بورس آسیا تقویت شد

بررسی طرح صدور چک درمجلس

فدرال رزرو نرخ بهره بانکی را افزایش داد

آمادگی بانک مسکن برای انتشار اوراق رهنی

بروز شوک قیمتی در بازار مسکن بعید است

سبد محصولات ویژه‌ بانک مسکن برای مشتریان خاص

افزایش اونس جهانی طلا

کاهش نرخ سود سپرده با هدف رونق تولید +اینفوگرافیک

حمایت بانک کشاورزی از نمایشگاه دستاوردهای پژوهشی، فناوری و فن بازار

۲۰۴هزار نفر در کشور بیمه بیکاری می‌گیرند

صادرات غیرنفتی از مرز ۲۸میلیارد دلار عبور کرد

ربیعی: ورود سالانه یک میلیون نفر به بازار کار

چینی‌ها به فکر سرمایه‌گذاری باشند

کاهش ۴۰درصدی بودجه عمرانی کشور در سال۹۷

بررسی نقاط قوت و ضعف سند اشتغالی دولت

حضور سرمایه‌گذاران ۱۱کشور عضو جاده ابریشم در ایران

وضع مردم کدام کشورها بهتر شده؟ +اینفوگرافیک

پوشش ریسک های بزرگ توسط صنعت بیمه

بانک ملی انتخاب اول شرکت پالایش نفت تهران

فروش اوراق گواهی سپرده بانک سامان تا ۲۶ آذر

بزرگ ترین بانک کشور به تاپ پیوست

ساخت بیمارستان در غرب‌کشور توسط‌بانک‌ها

ریخت و پاش بودجه‌ای اصلاح نشد!

علاقه به "بیت کوین" یک جنون کلاسیک است

راز ترس سیاستگذاران از شکستن قفل نرخ ارز

۹:۵۹ - ۱۳۹۶/۷/۱۲کد خبر: 215838
*دکتر پویا جبل عاملی
 
به‌طور عجیبی یک خصوصیت میان سردمداران نظام ارزی قفل شده (peg) مشترک است. آنان می‌ترسند قفل نرخ ارز را بشکنند و بازار ارز را آزاد کنند؛ زیرا برخی از کاهش شدید آن بیم دارند و برخی از افزایش آن. آنان که از تضعیف پول ملی پس از آزادی بازار هراسانند، از تبعات تورمی آن نیز وحشت دارند. همین دو خصوصیت هسته اصلی فوبیا نسبت به نظام شناور را تشکیل می‌دهد.
آنان حاضرند سال‌ها بگذرد، حاضرند تمامی سیگنال‌های قیمتی را که به کارآیی بیشتر منابع و رشد اقتصادی بیشتر منجر می‌شود سرکوب کنند، حاضرند ذخایر ارزی‌شان جلوی چشمشان ذوب شود، اما کاری را که درست است، انجام ندهند. آنان می‌ترسند.
اما مرور تجربه دیگر کشورها برای حرکت به سوی نظام ارزی شناور که امروز «دنیای ‌اقتصاد» به آن پرداخته است، نشان می‌دهد که برخلاف اصلاحات اقتصادی دیگر، احتمال موفقیت اصلاح ارزی بسیار بیشتر از شکست آن است و هر چند کشورهای مختلف با سرعت‌های متفاوت این اصلاحات را پیش برده‌اند، اما در صورت وجود عزمی فراگیر در نهادهای تصمیم‌گیرنده با یک فرآیند تدریجی می‌توان بدون وقوع سناریوهایی که وحشت از نظام شناور ارزی را شکل داده‌اند، اصلاح ارزی را به پیش برد.
گام اول در این اصلاح تدریجی، بیرون آمدن از نظام قفل‌شده خزنده (Crawling Peg) است که در آن نرخ ارز در یک سطح مشخص ثابت ایستاده و مداخله‌گر ارزی اجازه تغییر قیمتی به آن را نمی‌دهد مگر آنکه قدرتش نرسد. بیرون آمدن از این حالت با تعریف و اعلام عمومی یک حد حداکثری و حداقلی برای نرخ ارز میسر است. به‌عبارت دیگر تعریف یک کانال خزنده (Crawling Band) که انعطاف محدود در نرخ ارز را می‌پذیرد.
همزمان، تعریف یک لنگر اسمی تازه برای کنترل تورم انتظاری و تمرکز سیاست پولی بر آن، از لوازم ضروری اصلاح ارزی است. در کنار این موارد، تعمیق بازار ارز از طریق معرفی ابزار مشتقه است. در یک نظام قفل‌شده، هرچند ممکن است برخی از این ابزار مشتقه وجود داشته باشد؛ اما تا قدری از انعطاف در بازار ازسوی اقدام‌‌گر ارزی پذیرفته نشود، بازار عمق کافی را نخواهد یافت. به‌عبارت دیگر آزادسازی و تعمیق بازار یکدیگر را تقویت می‌کنند، با آزادسازی بیشتر بازار، می‌توان عمق بیشتر به بازار داد و با تعمیق و تعریف ابزار‌های مختلف مشتقه ارزی، با خیالی آسوده‌تر بازار را شناور کرد.
در ایران هرچند ما به همه می‌گوییم نظام ارزی ما شناور مدیریت شده است، اما این همه و حتی خودمان هم می‌دانیم که این‌گونه نیست. آنچه روی کاغذ (de jure) است با آنچه در عمل (de facto) رخ می‌دهد با هم ناسازگار است و ما یکی از کلاسیک‌ترین نظام‌های ارزی قفل شده را با تمام معضلاتش داریم. به جرات می‌توان گفت دولت تاکنون هیچ اصلاح اقتصادی محسوسی را در برنامه خود نگنجانده است، اصلاح ارزی به‌دلیل آنکه تجربه دیگر کشورها نشان داده، احتمال پیروزی بالایی دارد و می‌تواند اولین قدم از برنامه اصلاحی اقتصادی دولت باشد.
ضمن آنکه بزرگ‌ترین مانع آن، نه در قدرت‌های اقماری حاکمیت که در دل خود کابینه است و با عزم دولت می‌توان آن را محقق کرد. در پی چنین اراده‌‌ای، اعلام عمومی حداکثر قیمت برای ارز و تعریف مداخله منسجم برای حفظ این حداکثر و رها ساختن بازار ارز از مداخلات هر روزه، اولین گام به سوی پیوستن به کلوپ نظام‌های ارزی شناور دنیاست./ اقتصاد نیوز 
 

خبرهای مرتبط:



برچسب‌ها:نرخ ارز، فقل ارز
» ارسال نظر
نام:
آدرس ایمیل:
متن: *